Проф. Антоли Дамјановски е роден на 10 април 1928 година во с. Лазарополе. Основно образование и нижа гимназија завршува во Скопје, а потоа, во 1947 година и Учителска школа. Истата година се запишува на Филозофскиот факултет во Скопје на Катедрата за филозофија и педагогија, истовремено работејќи една година и како воспитувач во машкиот дом "Кузман Јосифовски Питу" во Скопје. Педагошките студии ги завршува во 1951 година, а потоа две години работи како професор по педагошките предмети во Учителската школа во Битола. Во 1954 година е избран за асистент на тогашната Катедра за педагогија на Филозофскиот факултет во Скопје, а во 1961 година за предавач по предметот дидактика на истата катедра. Кон крајот на 1966 година го брани својот хабилитациски труд со наслов "Основни и битни обележја на свесната активност како дидактички принцип", после што е избран за доцент по предметот дидактика. Со звањето вонреден професор се здобива во 1972 година, а пет години потоа со звањето редовен професор. Во својот работен век, извршувал повеќе општествени функции. Во период од 1969 до 1972 бил директор на Републичкиот завод за унапредување на школството, а од мај 1978 до септември 1986 година, во два мандати бил член на тогашниот Извршен совет на Собранието на Македонија и ја извршувал функцијата републички секретар за образование и наука (министер за образование и наука). Покрај тоа, бил: проректор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, продекан на Филозофскиот факултет, член на Југословенската комисија за соработка со УНЕСКО и претседател на Одборот за образование при истата комисија, претседател на Републичкиот педагошки совет; претседател на Педагошкото друштво на Македонија, главен и одговорен уредник на списанието „Просветно дело” и др. Автор е на околу 150 стручни и научни трудови и други прилози, објавени во разни списанија, зборници, весници, како во државава и надвор од неа. Неговиот истражувачки интерес бил насочен кон проучување на проблеми на теоријата на образованието и на наставата. Во 1976 година ја има добиено наградата "Климент Охридски", како највисоко републичко признание, за особено значајни постигања во воспитно – образовната дејност.